Wratislavia yacht

N 22^o 15’ 58.00’’
W -20^o 24’ 59.00’’

Atlantyk – w drodze na Wyspy Zielonego Przyladka
W koncu udalo nam się odebrac mapki z prognoza pogody poprzez nasz
telefon satelitarny. Duzy sukces (osiagniety przy zdalnej pomocy Roberta)!!!
Obserwowalismy przez dlugi czas wyjatkowo duze stado delfinow baraszkujace
przez ponad godzine wokół naszej lodzi. Calymi dziesiatkami wyskakiwaly
z wody, przeplywaly przed dziobem i wyprawialy przerozne harce…
Wczesnym popoludniem udalo nam się zlowic ponownie atlantycki przysmak
– Dorada Corifane. Jednak gdy zobaczylismy pod woda, jak cala 4 osobowa
rybia rodzina odprowadza nasza zdobycz w strone jachtu, zrobilo nam się
zal i wypuscilismy nasza niedoszla kolacje.
Noc z poniedzialku na wtorek jest tak jasna, ze można by swobodnie
plynac bez swiatel nawigacyjnych. Można nawet czytac wieksze litery
(naglowki w gazecie).

Atlantic – on our way to Cape Verde
At last we’ve managed to get weather forecasts using our satellite phone.
Big success (accomplished thanks to “remote” assistance from Robert)!!!
We watched dolphins again – an unusually large group which stayed with us
for an hour playing around our ship. They jumped out of water literally in
tens, whisked across in front of the bow, and basically horsed around…
Early in the afternoon we succeeded again in catching an Atlantic specialty
– Dorada Corifane. Yet when we saw it still under the water with its whole
four member fish family accompanying it in its last swim we fell so sorry
that we let our tonight’s dinner back to the water.
The night from Monday to Tuesday is so clear that it would be possible to
sail with no position lights. You could even read letters of the size of
newspaper headlines.

Atlantic
On a enfin reussi a recevoir quelques cartes meteo via notre telephone
satellitaire. Un grand success (obtenu grace a l’aide bienvenue de Robert)
!!!
Nous avons observe pendant longtemps un banc particulierement grand de
dauphins qui ont joue pendant plus d’une heure autour de notre navire. Ils
sautaient de l’eau par dizaines, passaient devant l’etrave a toute vitesse
en se tortillant dans tous les sens…
Tot dans l’apres-midi on a encore reussi a pecher une dorade coryphene.
Cependant, lorsque nous avons vu sous l’eau qu’une famille de 4 autres
dorades accompagnait notre prise jusqu’au bateau, nous avons eu des
scrupules et nous avons relache notre dinner inaccompli.
La nuit du lundi au mardi est si claire que l’on pourrait aisement se passer
des feux de navigation. On arrive meme a lire (les gros titres).

Opublikowano : listopad 19th, 2007 autor Krzysztof